Саламатсызбы! Мага психологдун кеңеши керек болуп жатат.
Мен 24 жаштамын. Турмушка чыга элекмин. Быйыл буйруса магистратураны бүтүрүп анан турмуш жолуна аттанайын деп ойлонуп жатам. Шаарда улуу байкем менен чогуу жашаганыбызга 5 жыл болду.
Акыркы эки жылдан бери жеңем менен эч эле келише албай жатабыз. Мен өзүм урушчаак эмесмин, көп учурда жеңемдин сөздөрүнө унчукпай кутулам. Акыркы күндөрү байкем мага жөн жерден асылчу болду. Кайдагы эле кичинекей нерсе үчүн мага кыйкырып, көңүлүмдү оорутат. Сыгылып ыйлай берип жүрөк оорулуу да болдум.
Бөлүнүп батирге чыгайын дейм, тилекке каршы, жалгыз кыз болгонгум үчүн үйдөгүлөр уруксат бербей жатышат. Бирок, кечеги урушкандан кийин чыгайын деп чечтим, эч кимдин сөзүнө бурбай. Мени бир нерсе токтотуп жатат. Эмне экенин билбейм. Мүмкүн коркуп жатам. Билбейм. Чыдап жашай берейинби турмушка чыккыча же квартирага чыгып кетсем туура болобу?
